Column: Integrated Air Defence (2)

In mijn vorige briefing heb ik aandacht besteed aan de status van de Nederlandse en NAVO (lees Europese) luchtverdediging. Dat dit redelijk actueel was, bleek uit een artikel in de Telegraaf van 20 augustus. Daarin luidde de Commandant Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando (DGLC) kolonel Jan Blom de noodklok. Hij schetste dat de dreiging in de lucht groter is dan ooit. De toenemende kwaliteit van Noord-Koreaanse (atoom)raketten waarvan de technologie ook met Iran wordt gedeeld, Russische kruisvluchtwapens en raketten en de hypersonische raketten die China ontwikkelt, vormen een bedreiging voor de NAVO en daarmee Nederland. De recente drone- en kruisraketaanval op Saoedi-Arabië komt daar nog bovenop. Met relatief goedkope en simpel te produceren middelen werd daarmee voor honderden miljoenen dollars schade aangericht en een deel van de olieproductie lamgelegd. Voor de NAVO en Nederland lijkt dit niet tot een gevoel van urgentie te leiden. Generaal Marc Milley, commandant van de US Army, benadrukte in 2018 de noodzaak van een adequate luchtverdediging: “And none of this matters if your dead! And that’s why you need air defense”. 

De beroerde status van de Nederlandse luchtverdediging is van toepassing op vrijwel alle NAVO-landen: te weinig personeel en niet het juiste materieel in voldoende aantallen. Het materieelprobleem is met extra geld op te lossen. Het personeelsprobleem is lastiger. Dit is n.l. een structureel probleem dat, gezien de demografische ontwikkelingen, alleen maar groter wordt. Personeelsextensief moet dus het uitgangspunt zijn. 

Nu is kritiek leveren makkelijk, dus laat ik een voorzetje geven wat Nederland zou kunnen doen. Op het gebied van Air & Missile Defense bezit Nederland grote expertise. Wij zijn de uitvinder en al meer dan 20 jaar de organisator van de grootste Air & Missile Defense oefening in Europa waar ook de Verenigde Staten aan deelnemen: Joint Project Optic Windmill. Nederland heeft met Patriot sinds 1990 in alle crises in het Midden-Oosten het NAVO-luchtruim verdedigd. Het is dus strategisch en politiek verstandig deze expertise ‘te gelde’ te maken. Immers, ook in het kader van de Europese defensiesamenwerking is dit een cruciale capaciteit. Op dit moment bestaat de Nederlandse grondgebonden materiële capaciteit uit vier gemoderniseerde Patriot-systemen, twee verouderde NASAMS-systemen en een Stingerbatterij met Man Portable (ManPad) Stingers en mobiele Stingers op een voertuig. Er is onvoldoende personele capaciteit om al deze systemen 24/7 in te zetten en het vergt veel geld en manpower om al deze systemen operationeel te krijgen en te houden, te onderhouden en personeel op te leiden. Personeel dat er niet is en ook niet in voldoende mate gaat komen. Dus concentratie van capaciteit is de oplossing, in dit geval op het Patriot-systeem. Dit systeem kan het grootste deel van het dreigingsspectrum afdekken. Met de komst van Patriot Next Generation (Patriot NG) wordt bovendien een 360 graden capaciteit gegenereerd waardoor een additioneel systeem om de dode hoek van de huidige Patriot af te dekken niet meer nodig is. Integreer in dit Patriot NG een moderne radar zoals de Multi Mission Radar (MMR), die in Nederland is ontwikkeld door Thales, inclusief een goedkope raket tegen o.a. kruisvluchtwapens. Hierdoor ontstaat een robuuste capaciteit tegen 90% van de dreiging. Met zes van deze Patriot NG/MMR-systemen kan een groot deel van Nederland worden beschermd. De VS kiezen ook voor Patriot NG en Nederland kan hier doelmatig meeliften: de wet van de grote getallen.  Van de Stinger houden we voorlopig alleen de ManPad-versie voor ondersteuning van de Mariniers en de Luchtmobiele Brigade, de overige Stingercapaciteit stoten we af. Met deze opzet is de huidige personeelscapaciteit toereikend en wordt een operationele capaciteit gerealiseerd die Nederland optimaal kan beschermen en optimaal bijdraagt aan de NAVO Integrated Air & Missile Defense. Voor het bestrijden van drones wordt een additioneel systeem aangeschaft. Een dergelijk systeem bestaat nog niet, maar dat is een kwestie van tijd. Israël, Duitsland en de VS zijn hier druk mee bezig. 

Voor wat betreft maritieme Air & Missile Defense moeten onze LCF-fregatten zo spoedig mogelijk worden voorzien van een shooter capaciteit met de SM-3 raket. Dit vergt relatief beperkte investeringen en genereert een unieke Europese capaciteit naast de Patriot NG/MMR. Ten slotte moet de huidige paraatheid van 30 dagen drastisch naar beneden naar vijf dagen, wat tot 2012 het geval was. Immers de beste capaciteit helpt niet als het in de schuur staat. Nederland wordt hiermee het best beschermde land van Europa en de meest effectieve contribuant aan de capaciteit van de NAVO.

Drs. A.A.H. (Tom) de Bok
Commodore bd
Voorzitter Koninklijke Nederlandse Vereniging ‘Onze Luchtmacht (KNVOL)

Eén gedachte over “Column: Integrated Air Defence (2)

  • 16 oktober 2019 om 09:13
    Permalink

    Interessant artikel en ik ben het met u eens. Alleen, alles valt of staat met geld. Gezien de economische status van Nederland zou het defensiebudget 50% hoger moeten zijn en dan kunnen we inderdaad wat doen. O.a. met Thales en andere bedrijven (Damen) hebben we (nog) de beste kennis ter wereld in huis. Helaas zijn de laatste jaren door ondoordachte en gevaarlijke bezuinigingen dramatische fouten gemaakt en zijn helaas onze strijdkrachten ook in omvang te klein geworden. Zo zou de kern van de luchtmacht naar mijn idee moeten bestaan uit minimaal 70 F35’s en zou ook de marine (naast de geplande onderzeeboten) uitgebreid moeten worden met 4 grote hypermoderne gevechtswaardige oppervlakte-eenheden. Aan OPV’s hebben we echt niks,….een voorbeeld van weggegooid geld! Ik hoop dat politiek Den Haag dit eens gaat beseffen, ook door de snel veranderende situatie in het Midden Oosten.

    Beantwoorden

Geef een reactie