Activiteit verslagen regio Twente

25 april Kap ‘Sheik’ Aarts
Op 25 april was kapitein-vlieger Ralph ‘Sheik’ Aarts op onze regioavond. Het was een lang uitstaande belofte van ‘Sheik’ om nog één keer het verhaal van zijn periode als demovlieger op de F-16 te komen vertellen. ‘Sheik’ was demovlieger op de F-16 in de jaren 2007, 2008 en 2009. Door wegwerkzaamheden aan de levensader naar Enschede, de A35, begon de avond in eerste instantie met lichte stress: Waar is ‘Sheik’? Uit contact met ‘Sheik’ bleek zijn uiteindelijke Time Over Target was alleszins redelijk te noemen. De tijd werd nog even gevuld met een filmpje van de ENJJPT. Nadat ‘Sheik’ zijn laptop aan de beamer had gekoppeld, kon het woord worden overgedragen aan onze spreker van de avond. 

‘Sheik’ vertelde allereerst over het verloop van zijn loopbaan. In 1997 is hij begonnen aan zijn opleiding tot vlieger op de F-16. Via de KMA, de EMVO op Woensdrecht, de ENJJPT en de F-16 conversie, kwam ‘Sheik’ uiteindelijk op onze Vliegbasis Twenthe terecht. Via eerst 315 squadron en later 313 squadron verhuisde ‘Sheik’ mee naar vliegbasis Volkel. 

Daar op Volkel ontstond in eind 2006 het idee om met een aantal vliegers en groundcrew voor demovlieger te gaan. Na hun ideeën in de Luchtmacht hiërarchie gedeeld te hebben, begon ‘Sheik’ en het demoteam in 2007 aan zijn periode als demovlieger op de F-16, eerst in de grijze ‘Shockwave’ en later in de ‘Orange Lion’; zonder twijfel de mooiste demo F-16 die de KLu ooit heeft gehad. ‘Sheik’ vertelde over het enorme belang van goed teamwork binnen het team, het belang van een gedegen voorbereiding onder alle omstandigheden, dus ook voor de gevallen dat de demo niet boven een vliegbasis wordt gevlogen. ‘Sheik’ vertelde wat dan de invloeden van de omstandigheden zijn. Ook elke vliegbasis had weer zijn eigen eigenaardigheden. Volkel heeft twee parallelle startbanen, maar op Leeuwarden liggen ze gekruist, dus een keer voor de verkeerde baan uitkomen, is dan weer een leermoment. Ook 2 filmpjes van de crash van een F-16 van de Thunderbirds en een SU-27 van Wit-Rusland onderstreepten dat nog eens. ‘Sheik’ sloot zijn verhaal af met de PR stunt van het F-16 demo team en de Spyker Formule 1 auto van Christijan Albers en hoe de trots van de gehele F-16 community op zijn schouder had gerust in die korte race op vliegbasis Volkel. Hij zou toch wel winnen van een auto? 

Al met al was het een zeer boeiend verhaal en de mensen in de goed gevulde zaal hingen aan zijn lippen. Ongetwijfeld had ‘Sheik’ met zijn rijk gevulde vlieger rugzak nog vele uren kunnen doorpraten, maar de avond moest worden afgesloten. Inmiddels vliegt ‘Sheik’ KDC-10 bij 334 Squadron en is hij vlieger op de Spitfire. Wij wensen ‘Sheik’ veel succes bij zijn conversie naar de MRTT. Onze dank werd ondersteund door een paar mooie creaties van onze regio-kunstenaar Herman Heino.

Regio Twente: Sheik met zijn “herenhandtas” [Gerben Leferink]
Regio Twente: Sheik krijgt bord met Demo-team loo uit handen van Herman Heino. [Erik Laros]

28 maart LtKol ‘Skunk’ Schonk
Overste Schonk (Skunk) hield 28 maart een interessante briefing over de F-16. Hij splitste zijn verhaal in 4 delen: de capaciteiten van de F-16; de QRA; de missie tegen ISIS en de toekomst naar de 5th gen Luchtmacht.

We werden uitgebreid bijgepraat over de bewapening van de F-16, met de nadruk op de nieuwste ontwikkelingen op dit gebied. De verschillende sensoren en de samenwerking met de KDC-10 en andere tankers. “Zonder de tankers komen we nergens in de moderne operaties.”

De QRA is een 24/7 activiteit, die CLSK samen met de Belgische Luchtmacht uitvoert. ‘Skunk’ vertelde dat Nederland voor een F-16 slechts 8 minuten bij 4 minuten groot is. Met België erbij een paar minuten groter. Dus om tijdig bij een indringer te zijn, moet je vlot zijn. Vandaar dat bij een scramble door de geluidssnelheid wordt gegaan.

Voor er echter wordt gescrambled is een mogelijke indringer vaak al gedetecteerd. De traditionele indringers zijn natuurlijk de Russische Bears die komend vanuit het noorden door de Noren als eerste worden opgepikt. Daarna begeleid worden door de Engelsen, de Duitsers en eventueel ook nog de Denen. Als ze over Oostzee komen worden de Russen door de Zweden, de Polen en vervolgens de Duitsers en Denen opgepikt. 

Na 9/11 is voor de QRA de situatie veranderd. Ook burgervliegtuigen waarmee radiocontact verloren is, worden als potentiële “bandits” gezien.

Over de missie in het midden Oosten; ‘Skunk’ is Commandant van de Air Task Force Middle East geweest. Hij vertelde over deze missie, wat de politieke aanleiding was, hoe de internationale coalitie samenwerkte, en hoe stap voor stap resultaten geboekt werden en ISIS verslagen is. Voorbeelden van inzet worden met filmpjes getoond. Zoals het “uitnemen” van een voertuig waarvan wordt vermoedt dat het op een zelfmoordmissie is. En een aanval op een grot waarin veel strijders vermoed werden. Een lastige target, maar de missie werd succesvol uitgevoerd. Nederlandse F-16’s waren sinds begin 2018 bijna dagelijks actief boven Irak en Oost-Syrië. Dit gebeurde samen met andere landen. Ze ondersteunden de troepen op de grond en zetten geregeld hun wapens in, vooral in Oost-Syrië. Ze vielen ISIS-doelen aan zoals voertuigen, logistieke opslagplaatsen en wapenopstellingen.

Het laatste onderwerp was de overgang naar de 5egeneratie Luchtmacht met de nieuwe wapensystemen, met de F-35 en de MQ-9 Reaper. Geschetst werd welke veranderingen deze nieuwe middelen gaan opleveren. En dat de analyse van de data uit de verschillende sensoren een vernieuwde aanpak vergt.

Kortom een prima briefing, die natuurlijk aanleiding gaf voor de nodige vragen. Ook die werden uitgebreid beantwoord. ‘Skunk’ heeft als een van de weinigen 4000 flight hours op de F-16. Dit gegeven werd door onze regio-kunstenaar Herman Heino verwerkt in enkele creaties die als dank aan Skunk werden gegeven.

Regio Twente: Skunk met bord van 4000 flight hours F-16 [Gerben Leferink]
Regio Twente: “Herenhandtas” als dank voor Skunk [Erik Laros]

7 februari 2019 ALV regio Twente
Zoals gebruikelijk opende onze voorzitter Kees Kroon de regio ledenvergadering met iedereen hartelijk welkom te heten en in het bijzonder de landelijk voorzitter Tom de Bok. Maar hoe gebruikelijk dit ook is voor regio Twente, het zou een bijzondere ALV worden, immers we namen op deze avond afscheid van Kees als onze regiovoorzitter.

De ALV begon met de traditionele zaken. De secretaris af een terugblik over het afgelopen jaar, waarin de activiteitencommissarissen weer een aantrekkelijk programma voor onze leden hadden samengesteld. De penningmeester legde verantwoording af van het financiële reilen en zeilen en de Kascommissie heeft de uitgaven gecontroleerd en in orde bevonden. 

Toen kwam het hoofdthema van deze ALV, namelijk de overdracht van de figuurlijke voorzittershamer. Dat regio Twente een voorzittershamer had, was een doorn in het oog van Herman Heino. Daarom kreeg Kees uit handen van Herman, als afscheid een mooie grote voorzittershamer van het merk “Nooitgebruikt”. Tevens kreeg de nieuwe voorzitter Arie Blokland een kleiner exemplaar om vanaf nu te gaan gebruiken.

Afscheid van Kees, is afscheid nemen van een karakteristiek persoon voor regio Twente. Kees is in 1992 (!)als secretaris toegetreden tot het regiobestuur. Hij is dat gebleven tot 2005. Toen is hij gekozen als voorzitter van onze regio. 27 jaar bestuurder, waarvan 15 jaar als voorzitter, voorwaar een respectabele prestatie. Vandaar dat Tom de Bok hem het ere-insigne van de KNVOL opspeldde, plus het ere-voorzitterschap van de regio Twente. Ook het regiobestuur had nog enkele afscheidscadeaus voor Kees. 

Een memorabel punt uit Kees z’n bestuursperiode was in 1998. De KNVOL bestond toen 50 jaar. Door regio Twente (lees Kees) is een reis naar verschillende vliegvelden, musea en airshows in de USA georganiseerd.

Een lang gekoesterde wens was het partnerschap van regio Twente met het 313 Squadron van Vliegbasis Volkel. Dat dit in 2016 is gelukt, beschouwt Kees als een hoogtepunt in zijn periode als voorzitter. 

Kees heel veel dank voor al je inzet voor de KNVOL in het algemeen en regio Twente in het bijzonder. 

Na de pauze gaf ELt bd Dick Lokhorst een mooi overzicht van zijn carrière als onderhouder van de NF-5 en F-16 op de Vliegbasis Twenthe. Hij lardeerde zijn verhaal met veel smeuïge anekdotes. Deze hier opnieuw vertellen werkt niet, je had er bij moeten zijn.

Tom de Bok en Kees Kroon
Herman Heino overhandigd de voorzittershamer “Nooitgebruikt” aan Kees
Een herenhandtas met twens gerstenat voor Dick Lokhorst

10 januari 2019 AOO bd John van Harmelen, Crewchief, “mijn kist”.
Op donderdag 10 januari j.l. hielden we onze eerste verenigingsavond in 2019. Voorzitter Kees Kroon opende met een korte toespraak waarin hij terugblikte op 2018 (o.a. een ledenaanwas van ruim 30 personen), een overzicht gaf van de verschillende bestuursfuncties en de goede samenwerking met het LB plus een vooruitblik op het net begonnen verenigingsjaar. Hierna hield Elt. b.d. John van Harmelen een presentatie over zijn ervaringen als crewchief en de andere functies die hij bekleedde gedurende zijn loopbaan bij onze KLu met als titel “Mijn kist, nothing beats the feeling”. Aanvankelijk (1975) opgeleid als hulpvuurleider bij 5 GGW, schakelde hij redelijk snel over naar de opleiding voor techneut (KKSL en LETS) en kwam als crewchief bij 313 Squadron terecht op de NF-5 en later op de F-16. Hierna volgde een periode bij de afdeling systemen in de squadronhangaar van 313 en als lid van het bureau technische ondersteuning. Nadat Twenthe was gesloten oefende hij de laatstgenoemde functie uit op Leeuwarden, waarna hij overgeplaatst werd naar Woensdrecht om deel uit te maken van de cluster afstoting F-16 (naar Jordanië en Chili). Op 31 december 2011 ging John als Elt. met FLO. Na dit overzicht van zijn loopbaan ging John uitgebreid in op zijn ervaringen als crewchief die eindverantwoordelijk is voor de technische staat van zijn kist. Dit vraagt onder meer een hoog verantwoordelijkheidsgevoel, gedrevenheid, kennis van het werk dat anderen aan zijn kist uitvoeren, de bereidbaarheid om 24/7 inzetbaar te zijn waar ook ter wereld en met name gevoel voor het vak. De werkzaamheden zijn zeer divers en bestaan onder meer uit debriefing met de vlieger direct na de recovery, pre-, through- en post-flight inspecties, launch en recovery, tanken, toezicht op het werk van anderen aan zijn kist, en orde en netheid van zowel het toestel als de betreffende shelter. Zijn eerste “eigen” kist bij 313 squadron was de NF-5B K-4003 die Mindy werd gedoopt. Daar 313 destijds de rol van TOCC (Theater Operational Conversion Course) vervulde betekende dat vaak drie keer per dag een missie. Wekelijks de motoren sprayen met water, de bijzondere ervaring van zijn eerste ground-abort, zijn eerste trip in een NF-5 (naar Gilze Rijen wegens een taceval bij 315 sqn. op Twenthe) en zijn eerste reparatievlucht naar Leeuwarden (motor vervangen) werden uitgebreid toegelicht. Bijzonder is dat de K-4003 de enige NF-5 is die aan een particulier in de USA werd verkocht en daar nog steeds vliegt. Hierna werd John crewchief van de K-3041, een NF-5A die ingrijpende reparaties moest ondergaan nadat hij voor de baan van Rheine-Hopsten was “geland”. Ook met deze kist maakte John het nodige mee, waaronder reparatievluchten naar Italië en Engeland, squadronrotaties met Lossiemouth en Cazeaux, TLP op Jever en oefeningen vanaf Leeuwarden. De K-3041 werd uiteindelijk aan Turkije verkocht. Net als veel collega’s werd John omgeschoold naar de F-16 toen deze zijn intrede deed. Naast het verschil in grootte had de F-16 in tegenstelling tot de NF-5 zeer uitgebreide en gedetailleerde documentatie (handboeken), werd de debriefing centraal op het squadron uitgevoerd en kreeg de crewchief er een hulpcrewchief bij. Met de conversie van NF-5 naar F-16 verviel de TOCC-taak voor 313 en werd het squadron volledig operationeel. Waar, na hun TOCC-periode, de jonge vliegers “verdwenen” naar andere squadrons, bleven deze nu bij 313 hetgeen de algehele sfeer op het squadron en de contacten tussen vliegers en techneuten zeer bevorderde. Dit ging onder meer gepaard met de invoer van het nieuwe Tijger-embleem.  Zijn eerste F-16 was de J-143 waarmee o.a. geoefend werd vanaf Decimomannu (Italië) en ca. 12 keer vanaf Goose Bay (Canada). De J-143 werd verkocht naar Chili. Hierna kwam de J-510 onder John’s hoede, een kist met de nieuwe “220-motor” en een geautomatiseerd onderhoudssysteem (CAMS). Geoefend werd onder meer vanaf Goose Bay en vanaf Wisconsin (USA) met de Air National Guard aldaar met ook trips naar o.a. Florennes (problemen verhelpen) en een oefening vanaf Musted (Turkije). De J-510 werd verkocht naar Jordanië. De derde F-16 met John als crewchief was de J-017 die zeer opvallende witte velgen had. Meerdere keren naar Goose Bay, oefeninen vanaf Lossiemouth en operationeel gedurende zes maanden vanaf Villa Franca in het kader van Deny Flight kwamen aan de orde, met net als bij alle bovenstaande gebeurtenissen de nodige (sterke) verhalen en fraaie plaatjes. Als klein blijk van grote waardering ontving John na afloop een door Herman Heino vervaardigde “eigen kist” met speciale inhoud. Een man met liefde (“mijn kist”) en gevoel (“nothing beats the feeling”) voor zijn vak en een boeiend verteller voor wie ook langs deze weg hulde en dank.

Begin presentatie John [Erik Laros]
De inhoud van “zijn kist” [Erik Laros]

313 squadron 65 jaar
Met een bus vol enthousiastelingen op vrijdag 30 nov. j.l. naar het 65 jarig jubileum van 313 Squadron geweest. Fantastisch evenement ! In de geweldig mooi ingericht hangaar de ontvangst met “Tigergebak” en een woord van welkom door de commandant van 313 met o.a. een overzicht van de geschiedenis van het squadron. Vervolgens naar buiten voor de staticshow meteen brandweerwagen, enkele voertuigen van de landmacht, een Italiaanse Eurofighter en een Duitse Tornado. Ook stonden er  twee Harvards, een Beechcraft en een Beaver van de Historische Vlucht, waarvan de drie eerstgenoemden een perfecte vliegshow gaven. De demonstratie van de hondengeleiders vond aansluitend plaats en was zeer de moeite waard. Gedurende de rest van de middag werd er uiteraard veel  en zeer geanimeerd bijgepraat met menig oude bekende van onze regio en van 313 Sqn. Na het uitstekende avondeten kreeg onze regiovoorzitter Kees Kroon de gelegenheid om de twee door Herman Heino vervaardigde cadeaus aan te bieden. Dat deze zeer fraaie en uniek “kunstwerken” zeer in de smaak vielen bleek uit de woorden van de commandant en het applaus van de aanwezigen. Hierna werd door onze regio afscheid genomen en konden de andere aanwezigen nog genieten van een dansavond. Een heel memorabele dag, waarop de nog steeds warme banden tussen 313 Sqn. en onze regio ferm werden aangehaald, niet in de laatste plaats dankzij de bardiensten die door een aantal leden van onze regio (zowel gedurende de middag als avond) werden verleend. Dank en complimenten aan allen die dit mogelijk hebben gemaakt. Tiger, Tiger, Tiger!Bijbehorende foto’s zijn van Kees Kroon en Erik Laros 


Excursie AWACS Geilenkirchen.
Na een eerder zeer geslaagd bezoek in april 2016 vertrokken we op 20 november jl. met 18 leden van de regio Twente opnieuw richting Geilenkirchen.

Bij de zichtbaar goed beveiligde ingang van de basis werden we opgewacht door de Duitse kapitein Olaf (callsign Happy), die ons eerst meenam voor de lunch in het Rotodome. Na de voortreffelijke lunch stond een bezoek aan de E-3A Club op het programma.

Aangekomen in de club werden we, ondanks een belangrijk overleg dat op dat moment plaatsvond, toch hartelijk welkom geheten door de Nederlandse kolonel Bas, plaatsvervangend commandant van de NATO Airbase. Bas vertelde dat hij ook een tijd bij zowel 313 als 315 squadron op de vliegbasis Twenthe had doorgebracht en dat vonden wij als Tukkers natuurlijk wel leuk om te horen.

Hierna gaf Bas het stokje over aan overste Peter, die eerder werkzaam was bij AOCS NM en sinds kort als tactical director (in deze rol eindverantwoordelijk voor de inzet van de AWACS t.t.v. de missie). In de briefing vertelde Peter onder andere dat er naast Geilenkirchen nog een viertal locaties (een zgn. Forward Operating Base/Location) zijn waar de toestellen gestationeerd zijn: Trapani (Italië), Konya (Turkije), Aktion (Griekenland) en Oerland (Noorwegen).  Ook andere landen maken gebruik van de AWACS, bijvoorbeeld de RAF met de E-3D vanaf de vliegbasis Waddington in de UK. Ook Frankrijk maakt gebruik van dit platform, de benaming voor het toestel is dan E-3F i.p.v. E-3A.

Na de briefing was er gelegenheid om de toestellen op de flightline van dichtbij en de jubileumkist (n.a.v. het 35-jarig bestaan 1982 – 2017) zelfs van binnen te bekijken. Peter kreeg hierbij vakkundige assistentie van kapitein Richard en 1eluitenant Annelies. Dit was, ondanks de snijdende oostenwind (windkracht 4) toch wel het hoogtepunt van het bezoek. Afsluitend mocht er voor de jubileumkist nog een groepsfoto genomen worden. 


Rond kwart voor vijf werden we met de NATO bus weer naar de E-3A club gebracht waar er nog even gelegenheid was om patches e.d. als aandenken aan het bezoek te kopen. Hierna werd er afscheid genomen van onze gastheer en hem naast een schildje van de vereniging de inmiddels befaamde en door Herman Heino gemaakte handtas met inhoud aangeboden. We hopen dat Peter dit allemaal heel heeft kunnen houden op de fiets naar huis! Ruud Ruijter/Peter Weijer. Foto’s: Herman Heino & Kees Kroon.

TWENTE
Op donderdag18 oktober j.l. beleefden we een fantastische verenigingsavond met als onderwerp MALE UAV (Medium Altitude Long Endurance Unmanned Aerial Vehicle) met toestellen van het type MQ-9 “Reaper” van de firma General Atomics. LtKol. Manon Balk is leider van dit project en zij gaf ons een uitgebreide kijk in deze nieuwe “keuken” van onze KLu.

Ruim een decennium geleden heeft het toenmalige kabinet de operationele relevantie van MALE UAV’s reeds onderschreven. In juli van dit jaar besloot het kabinet over te gaan tot aanschaf van 4 toestellen, met bijbehorende grondstations en sensoren.

Als eerste ging Overste Balk in op achtergronden van dit project van DMO (Defensie Materieel Organisatie) dat voortvloeit uit de steeds toenemende behoefte aan actuele, gedetailleerde en gevalideerde inlichtingen (ISTAR (Intelligence, Surveillance, Target Acquisition & Reconnaissance). Gecompliceerde onderhandelingen,waar met name de US overheid bij was betrokken i.v.m. de gevoeligheid van e.e.a., duurden langer dan verwacht, maar de handtekeningen voor de aanschaf van 4 toestellen met alles wat daar bij hoort werden op dinsdag 17 juli gezet tijdens de Farnborough Airshow in het Verenigd Koninkrijk.

De eerste twee toestellen worden begin 2020 verwacht, de volgende twee ca. 1 jaar daarna. De Reapers zullen primair worden gebruikt tijdens uitzendingen van onze KLu en worden gestationeerd op de vliegbasis Leeuwarden bij 306 Squadron, dat in 2010 werd gedeactiveerd maar in 2016 werd heropgericht. De start en landing (within line of sight) van de vliegtuigen worden uitgevoerd vanaf de Launch & Recovery Eenheid (Ground Control Station) op een basis in of nabij het uitzendgebied,de eigenlijke verkenningsmissie wordt gevlogen door personeel van de Mission Control Eenheid (Ground Control Station) op de vlb. Leeuwarden.

Het verwerken en analyseren van de verkregen informatie tot bruikbare “inlichtingenprodukten” en het verspreiden hiervan vindt plaats in een zogenaamde PED-cel (Processing, Exploitation and Dissemination). De opleiding van het betreffende personeel heeft voor een deel reeds plaatsgevonden op de vlb. Ramstein tijdens operatie “Inherent Resolve” en wordt sinds enige tijd voortgezet op de vlb. Leeuwarden bij 306 Sqn. dat in de loop der tijd zal groeien naar ca. 150 personen die 24/7 inzetbaar zijn. Men houdt er rekening mee dat gedurende het eerste jaar. Ten behoeve van een missie in totaal ca. 2.500 uur zullen worden gevlogen, in het tweede jaar ca. 4.500 en in het derde ca. 6.500. Het onderhoud vindt plaats zowel op de uitzendbasis als op Leeuwarden met steun van de contractor.

De Reaper kan onafgebroken 18 tot 24 uur in de lucht zijn en heeft een “bemanning” bestaande uit een vlieger en een sensoroperator, die om de twee uur worden afgelost. Informatie (ook van maritieme doelen) wordt verzameld via een EO/IR-camera (Electro Optic/Infra Red) en een zeer gevoelige all weather Sythetic Aperture radar (Lynx multi mode) plus een laser-aanwijs-modus. Uiteraard kan de Reaper ook ingezet worden voor humanitaire operaties.

Het werken met onbemande luchtvaartuigen gedurende bv. een conflict op (grote) afstand in een hight tech omgeving is een geheel nieuw aspect voor onze krijgsmacht met geheel nieuwe inzichten en behoeftes wat de nodige aanpassing in denken en doen vraagt, een proces dat reeds in volle gang is.

Overste Balk bezorgde ons een prima avond met veel interactie met de zaal, of zoals de regiovoorzitter het uitdrukte: a splendid “female briefing” about a “male subject”. Als kleine blijk van onze grote waardering ontving overste Balk een “handtasje” met enkele flessen wijn, maar ook langs deze weg onze dank en hulde.

Foto’s: Erik Laros.

Excursie VLB Eindhoven
Op woensdag 11 april j.l. maakten we een excursie naar de vliegbasis Eindhoven, alwaar we welkom werden geheten door Hans van Haaften, ere voorzitter van KNVOL Regio Noord Brabant/Limburg, die ons de gehele dag begeleidde samen met elt. IJpelaar van bureau communicatie.

Na de ontvangst met koffie en koek volgde een presentatie over de Vliegbasis Eindhoven door beide heren. De beelden en verhalen over vliegveld Welschap (de oude naam), over de gebeurtenissen gedurende de tweede wereldoorlog en die in de huidige tijd gaven een prima indruk van het ontstaan, de geschiedenis en de ontwikkeling van de huidige basis. Hierna kregen wij een briefing over hoe de basis momenteel opereert en hoe het MRTT squadron samenwerkt met het civiele deel van de basis met name op het gebied van de verkeersleiding. Tijdens deze briefing vereerden kolonel Jurgen v/d Biezen (commandant) en majoor Ellart Brus (projectofficier Klu bij MRTT, die recent een presentatie voor ons gaf over MRTT) ons met een bezoek waarbij zij een zeer fraai (door Herman Heino gemaakt) bord met het MRTT embleem overhandigd kregen, hetgeen zeer werd gewaardeerd. Na de lunch werden we in de gelegenheid gesteld om een Airbus A320van de Luftwaffe en een KLu KDC-10 tanker (de laatste in het kader van de oefening Frysian Flag) te zien opstijgen. Hierna een rondleiding over de basis o.a. naar het leerdock waar diverse vliegtuigen konden worden bekeken die worden gebruikt om toekomstige techneuten luchtvaarttechniek op te leiden (o.a. een Fokker F-27). Alvorens de terugreis werd aanvaard werden onze gastheren Hans van Haaften en elt. IJpelaar uiteraard hartelijk bedankt voor deze prima dag, hetgeen gepaard ging met de nodige cadeautjes in de vorm van specifiek Twentse “handtasjes”. Al met al een geslaagde dag ondanks de niet optimale weersgesteldheid (matig zicht) waar we met veel plezier op terugkijken.

Bijbehorende foto’s (Erik Laros, Jan Veneklaas en Herman Heino):

lezing van majoor vlieger b.d. Gerrit Jacobs 22 maart
J.l. donderdag 22 maart hebben we bijzonder genoten van de lezing van majoor vlieger b.d. Gerrit Jacobs.  De verslagen van andere regio’s waar hij reeds voor optrad zijn buitengewoon lovend en daar sluit Twente zich graag bij aan. Niet alleen zijn opkomst was spectaculair (nl. in vol ornaat als vlieger op een Kaasjager!), maar ook zijn presentatie. Een geboren vlieger en verteller met een fantastisch geheugen die zijn jeugd, zijn loopbaan binnen de KLu en alle daarmee samenhangende opmerkelijke gebeurtenissen op een zeer enthousiaste wijze over het voetlicht weet te brengen. Via motortransport naar de Tiger Moth en de S-11 de Harvard om daarna het straaltijdperk binnen te treden op de Meteor op Twenthe. Operationeel vlieger bij 327 Sqn. (Who is going to heaven? Three two seven!) op Soesterberg en daarna naar Leeuwarden o.a. op de Hunter en als gunnery instructor. Vervolgens terug naar Twenthe op de F-86 Kaasjager, waarbij ook regelmatig met de S-14 werd gevlogen. Uiteraard spraken de verhalen met betrekking tot zijn tijd op Twenthe ons zeer aan, bv. die over het onvrijwillig snoeien van een aantal bomen van boer Wagelaar die vlak voor de baan op Twenthe woonde. Elke anekdote, zowel uit zijn jeugd als uit zijn tijd als vlieger, veroorzaakte de nodige hilariteit in de zaal, die volop kon genieten. Een opmerkelijke vlieger die een aantal keren een engeltje op zijn schouder heeft gehad, maar dat is misschien wel het gevolg van zijn “jeugdige tussenstop” van 18 maanden op een seminarie, aldus Gerrit. Mede gezien de tijd die hij zich zelf had gesteld kwam het laatste deel van zijn loopbaan enigszins in de verdrukking, hetgeen aanleiding is om Gerrit nogmaals uit te nodigen, onder meer door zijn uitspraak “ik kan nog wel een paar uur aan de praat blijven”. Hulde en respect voor deze 86-jarige!! Als dank kreeg Gerrit naast wat Twents spraakwater (heeft hij eigenlijk niet nodig, maar was zeer welkom) een fraaie door Herman Heino vervaardigde “trofee”.

foto’s: Erik Laros

Op donderdag 22 februari j.l. hielden we onze jaarlijkse Regio-ALV. Voorzitter Kees kroon heette alle aanwezigen van harte welkom, in het bijzonder onze “eigen”’ regio-erevoorzitter Piet Strijker, Rona Koning (echtgenote van Harry), de voorzitter van het landelijk bestuur van de KNVOL Tom de Bok en de beide gastsprekers Edwin Prenger en Nico de Haan. Na de opening kwam het verslag van de vorige RALV aan de orde, gevolgd door het jaarverslag over 2017, beide door secretaris Erik Laros. De twee verslagen waren enige tijd geleden reeds op de website van de KNVOL gezet, zodat onze leden er tijdig kennis van konden nemen. Er waren geen op- of aanmerkingen vanuit de zaal, waarmee beide stukken werden goedgekeurd en ondertekend door het dagelijks bestuur. Na uitleg te hebben gegeven over de overdracht van het penningmeesterschap van Harry naar zijn opvolger Arie Blokland, presenteerden beiden de gebruikelijke financiële zaken. Ook hier waren geen op- of aanmerkingen, waarna ook deze documenten werden goedgekeurd en ondertekend. De kascontrolecommissie gaf een zeer positief verslag van hun bevindingen en hun voorstel om décharge te verlenen kreeg instemming van de aanwezigen. Zowel Erik als Harry en Arie kregen een welverdiend applaus voor hun uitstekende werk. Voor het lopende jaar vormen Matthijs Koelman en Laurens Rörink de KCC. Hierna werd afscheid genomen van “Our King” waarbij Harry als eerste werd toegesproken door Kees Kroon die hem namens de regio Twente een vlucht in een Fokker S-11 van de KLu Historische Vlucht aanbood. Hierna nam Tom de Bok het woord, die een oorkonde voorlas welke verbonden is aan het ere-insigne van de KNVOL, een onderscheiding die Harry zeer terecht toekomt. Het insigne werd Harry opgespeld door (zoals hij het zelf noemde) “zijn Luchtmacht vader” Piet Strijker en echtgenote Rona. Harry bedankte op zijn beurt alle bekende namen en gezichten voor de prima samenwerking en het in hem gestelde vertrouwen. Uiteraard waren er bloemen voor Rona, maar ook voor Tineke de echtgenote van Arie en onze gastvrouw Trudie van Boerderij Bosch. Tom de Bok haalde daarna een aantal zaken aan die gespeeld hebben en nog spelen binnen het Landelijk Bestuur, wat door alle aanwezigen zeer werd gewaardeerd. Kees benadrukte dat onze vereniging de laatste jaren steeds meer opbloeit, mede dankzij de niet aflatende inspanningen van het Landelijk bestuur, met name aangaande afspraken met “onze” KLu, waar de aanwezigen door  middel van een zeer verdiend applaus mee instemden. Hierna was er voor een ieder gelegenheid om persoonlijk afscheid van Harry te nemen en hem te bedanken onder het genot van een drankje en een hapje.

Vervolgens was het de beurt aan Nico de Haan en Edwin Prenger, beide techneut b.d. op de voormalige vliegbasis Twenthe, Nico bij 315 en Edwin bij 313 squadron. Nico ging uitgebreid in op een incident dat plaatsvond met de F-16 J-875. In het kader van de voorbereiding van levering aan Chili kwam door een fout bij het opkrikken van de kist een steun niet in het betreffende kommetje terecht, wat de nodige schade veroorzaakte. Uitwendig gezien leek het mee te vallen, maar inwendig was dat niet het geval. Een spant was dusdanig beschadigd dat die in zijn geheel vervangen diende te worden. Na overleg met Lockheed Martin bleken voor deze reparatie speciale gereedschappen benodigd te zijn, naast uiteraard een nieuwe spant. De laatste werd na het nodige speurwerk elders gevonden, de speciale gereedschappen waren aanwezig in de VS en Israel, maar gebruik hier van zou zeer hoge kosten met zich meebrengen. Na verdere naspeuringen bleek ook Sabca in België over deze tools te beschikken, wat een zeer aanzienlijke kostenbesparing betekende. Sabca klaarde de klus binnen de gestelde tijd, waarbij tevens de nodige modificaties t.b.v. Chili aangebracht konden worden, alles binnen het afgesproken budget. Een fraaie video van het gehele reparatieproces liet zien hoe gecompliceerd deze operatie was. Al met al een geslaagde reparatie tegen aanzienlijk lagere kosten dan aanvankelijk geraamd.
Edwin Prenger ging, na een korte uiteenzetting over zijn loopbaan binnen de KLu, in op zijn werk in het kader van het Project Afstoting F-16 (PAF), waarbij naast de verkoop ook de schenking van kisten aan scholen (instructiedoeleinden) aan de orde kwam, maar (helaas) ook het onvermijdelijke verschroten van een aantal kisten in Den Dolder onder toezicht van Amerikaanse officials.  Net als de complete toestellen voor Chili vonden ook delen van F-16’s een nieuwe bestemming, zoals cockpitsecties voor simulatoren. Tijdens een teamoverleg in de voormalige Zulu-hangaar op vlb. Soesterberg kwam onder meer de verwijdering van explosieven in de breedste van het woord aan de orde, waarbij niet alleen aan de “raketten” van de schietstoel moet worden gedacht, maar ook aan die van de cockpitkap. Deze laatste kan van buitenaf geactiveerd worden (in geval van nood) door een luikje te openen en het zich hier in bevindende koord met een D-ring flink aan te trekken. Bij navraag bleek dat de brandweer relatief weinig praktische ervaring had met deze procedure en dat zij het zou toejuichen hier over wat meer aan de weet te komen. Daarnaast speelde nog het aspect van de “houdbaarheidsdatum” van de betreffende explosieven waar over men graag wat wijzer wenste te worden. Na uitgebreid overleg werd besloten om e.e.a. in de praktijk te testen door een cockpitkap (180 kg) van de J-261 een dual F-16 “af te schieten” middels de hier boven omschreven procedure en dat via meerdere camera’s vast te leggen. Dit resulteerde in spectaculaire video-opnames van vier zijden, waarbij met name op de beelden in slow motion de gedragingen en gevolgen van de betrokken onderdelen uitstekend waren te volgen. Een prima leerproces waar alle betrokkenen tevreden op konden terug kijken.

Nico en Edwin kregen als klein blijk van grote waardering het nodige “houtwerk” gemaakt door Herman Heino, bestaande uit een schild van 315 sqn. en een speciaal handtasje, hetgeen zeer werd gewaardeerd. Een bijzondere avond met een goede en vlotte RALV, een mooi afscheid van Harry Koning en twee prima presentaties die zoals gebruikelijk werd afgesloten met de trekking van de verloting met als hoofdprijs een rondvlucht vanaf de voormalige vliegbasis Twenthe boven ons schone en nijvere Tukkerland.

Op donderdag 18 januari hielden we onze traditionele Nieuwjaarsbijeenkomst met koffie/thee, snacks en twee consumpties namens het Regiobestuur. In de nieuwjaarstoespraak ging regiovoorzitter Kees Kroon kort in op het voorgaande jaar met een vooruitblik op 2018. Daarna kwam onze gastspreker van deze avond, de majoor Ellart Brus, aan het woord. Majoor Brus ontving zijn vliegeropleiding in België, waarna hij tot 1996 bij onze KLu F-16 vloog (o.a. op Twenthe). Hierna stapte hij over naar Martinair (Boeing 747), maar na twee jaar keerde hij terug naar de Klu, waar hij sinds 2015 vliegt op de KDC-10. Daarnaast is hij sinds 2014 vlieger op Harvard en de Spitfire van de SKLuHV. Na deze inleiding volgde een gedetailleerde briefing over het MRTT-project (Multi Role Tanker Transport) met als doel de volledige internationale integratie van luchttransport in 2020. Majoor Brus is projectleider van dit project. Aan de orde kwamen de aanleidingen (nationaal en internationaal) tot de MMF (Multi National MRTT Fleet), waarbij werd ingegaan op de ontwikkelingen en ervaringen vanaf 2012. In 2013 werd Nederland lead nation van dit internationale project met majoor Brus als projectleider sinds 2015. Het gecompliceerde proces werd uitgebreid toegelicht met alle (al dan niet politieke) ins and outs, waarbij uitgegaan werd om zeven toestellen te bestellen met een optie op totaal vier stuks (4 x 1 toestel, afhankelijk van het verloop van het project). De huidige stand van zaken is als volgt: In 2016 werd een MOU (Memorandum Of Understanding) getekend door Nederland en Luxemburg, waarna Duitsland en Noorwegen zich medio 2017 aansloten. België overweegt om zich in het eerste kwartaal van dit jaar aan te sluiten. Op het moment van IOC (Initial Operational Capability, gepland in 2020) is de meest waarschijnlijke samenstelling voornoemde vijf landen met in totaal 8.800 vlieguren voor acht toestellen. MOB (Main Operating base) wordt vliegbasis Eindhoven met vijf toestellen en Keulen/Bonn als FOB (Forward Operating Base) met drie toestellen. Ook Tsjechië en Spanje hebben intussen belangstelling getoond en zouden deze (en wellicht andere) landen ook toetreden, dan worden waarschijnlijk alle elf toestellen besteld. Dit zou kunnen leiden tot 1 MOB met 2 “opgeschaalde” FOB’s (FOB+). Hierna ging majoor Brus in op de betreffende toestellen van het type Airbus A330 MRTT met een uitgebreide specificatie van de eigenschappen en mogelijkheden. In totaal kunnen er 267 passagiers vervoerd worden (236 economy  plus 31 economy-plus class), met 43 ton vracht en een brandstofcapaciteit van 111 ton. De vracht wordt benedendeks vervoerd, de brandstof is de standaard hoeveelheid voor een A330 en wordt geheel inwendig zonder extra voorzieningen meegenomen. De passagierscabine kan aangepast worden voor aeromedical doeleinden met maximaal 6 intensive care units plus een aantal critical care units. De bemanning bestaat standaard uit twee vliegers en een AAR (air to air refueling)operator/loadmaster plus maximaal 8 cabinattendants. De A330 MRTT kan andere vliegtuigen zowel via het hose and drogue systeem als via een boom van brandstof voorzien met een capacitiet van 1.800 kg. per minuut. E.e.a. werd toegelicht met een aantal zeer fraaie beelden. Het trainingsplan voor de eerste helft van 2018 is gang gezet met onder meer de mogelijkheid om techneuten bij Airbus te trainen, terwijl de eerste vliegers worden opgeleid bij de KLM en de RAF. Voorzien is dat in januari 2020 de eerste MMU (Multinational MRTT fleet Unit) wordt opgericht en dat het eerste toestel in mei 2020 kan worden verwelkomd met een tweede in juli daarop volgend. De eerste (standaard) A330 is reeds door Airbus geleverd en bevindt zich momenteel in Spanje waar het omgebouwd wordt naar MRTT-configuratie. Initial Operational Capability (IOC) is gepland tegen het einde van 2020 op de vliegbasis Eindhoven met leveringen van volgende toestellen in een tempo van 1 per 5 maanden. FOC (Full Operational Capability) zal in de loop van 2023 worden bereikt. De uitfasering van de KDC-10 en de overgang naar MRTT heeft uiteraard de nodige gevolgen voor de KLu en met name voor de vliegbasis Eindhoven, zowel wat betreft infrastructuur als personeel en ook deze processen lopen reeds. Tot slot ging majoor Brus in op de op dit moment lopende projecten in het kader van MRTT plus de organisatie van MRTT en was er gelegenheid om vragen te stellen, waar dankbaar gebruik van werd gemaakt. Al met al een zeer goed begin van dit nieuwe jaar. Majoor Brus werd hier voor bedankt met een door Herman Heino vervaardigde “speciale handtas” van typisch Twentse signatuur terwijl er voor zijn echtgenote een fraaie bos bloemen was. Hierna werd de avond voorgezet onder het genot van een drankje en een hapje, zoals gebruikelijk perfect geregeld door onze gastvrouw Trudie van Boerderij Bosch.

16 December 10 jaar sluiting vliegbasis Twente
Met een lach en een traan: Feest in de Noaberschop t.g.v. 10 jaar sluiting vliegbasis Twenthe. Het was grandioos met ruim 400 aanwezigen. Grote complimenten aan de organisatie !! Regio Twente van de KNVOL verleende bardiensten wat wederzijds zeer in de smaak viel .




16 November, een avond met Hans Sloot
Op donderdag 16 november 2017 hielden we onze laatste bijeenkomst in 2017. De gastspreker op deze avond was Hans Sloot van onze vrienden van de LVT (Luchtvaart Vereniging Twente). Hij vertelde over zijn grote hobby: vliegtuig spotten en deed dit aan de hand van foto’s van vliegtuigen die door de jaren heen op de voormalige vliegbasis Twenthe gestationeerd zijn geweest. Tal van fraaie plaatjes passeerden de revue zoals die van de F-104, de S-11, de NF-5 en de F16 en van vele buitenlandse bezoekers uit de jaren ’60 tot en met de sluiting van Twenthe in 2007 (snik). Vooral bij de wat oudere plaatjes werd vanuit de zaal hardop meegedacht hoe de basis was ingedeeld en later nog veranderde, wat er is bijgebouwd of juist gesloopt is, enz. Hans praatte het geheel op vlotte en boeiende wijze aan elkaar met zijn persoonlijke ervaringen wat een gezellige avond “down memory lane” opleverde met mooie verhalen en veel vliegtuigfoto’s. Als kleine blijk van grote waardering ontving Hans een door Herman Heino vervaardigde “heren handtas”.

Vooraf maakten een aantal leden gebruik van de mogelijkheid om hun problemen met bv. het aanmelden voor een evenement aan te kaarten bij onze ter zake kundige bestuursleden. Dit resulteerde in meer bekendheid met en/of begrip voor het systeem, waardoor men zich in het vervolg zelfstandig of beter kan redden.

Bezoek aan 313 Squadron op vliegbasis Volkel
Op donderdag 2 november j,.l. waren we te gast op de vliegbasis Volkel met een bezoek aan de Historische Vliegtuigen Volkel (HVV) en aan het avondvliegen bij ons adoptiesquadron de “313 Tigers”.

Na de ontvangst in het Basis Informatie Centrum kregen we een inleiding over het programma met de gelegenheid om vragen te stellen over allerhande KLu-aangelegenheden, waarvan dankbaar gebruik werd gemaakt. Onze onovertroffen gastvrouw mocht als dank voor het organiseren van deze excursie een fles wijn met een speciaal etiket in ontvangst nemen, hetgeen zeer werd gewaardeerd.

Bij 313 Sqn. werden we vervolgens onthaald op koffie/thee met Luchtmachtbrood, waarna we de HVV bezochten. Vijf zeer enthousiaste en deskundige gastheren vertelden ons uitgebreid over de Lockheed F-104 Starfighter die door de HVV wordt gerestaureerd. De kist ligt vrijwel geheel uit elkaar en dat leverde een prima gelegenheid op om een “one-o-four” van binnen en buiten in detail te bewonderen. Allen in ons gezelschap waren zeer onder de indruk en menig hart bloeide op bij het zien van zoveel schoons uit lang vervlogen tijden. Het uiteindelijke doel is om deze kist weer luchtwaardig te krijgen, een fantastisch project dat alle mogelijke steun verdient. De gastheren van de HVV werden op onze gebruikelijke wijze beloond met een grote fles Twente gerstenat inclusief een speciaal etiket.

Vervolgens naar het Safaripark, waar twee F-16’s opgesteld stonden. De pre-flight, het “steppen”, en alles wat daar bij komt kijken kon van zeer nabij worden meegemaakt hetgeen menig fraai plaatje opleverde. Ook de uitleg van het aanwezige 313-personeel viel buitengewoon in de smaak en gaf een prima indruk van wat er allemaal komt kijken bij een dergelijk gebeuren. Voor hen “een normale zaak” voor ons een buitengewone ervaring. Langs de baan (ook de weergoden werkten mee) waren we getuige van de altijd spectaculaire start van maar liefst 8 kisten die alle met volle nabrander “er uit gingen”. Decibels voelen en kerosine snuiven met ook hier weer volop gelegenheid om te fotograferen.

Naderhand een zeer sympathieke toespraak door de commandant van 313 “Tiger” Squadron, waarbij inging op de toekomst van het squadron en hij de goede banden tussen hen en onze regio benadrukte. Als dank mocht hij een unieke “handtas” in ontvangst nemen met een zeer toepasselijke inhoud. Na de prima verzorgde maaltijd ook een dergelijke “handtas” en een grote fles bier (met speciaal etiket) als klein blijk van heel grote waardering voor onze twee begeleiders deze middag/avond. Dank en hulde aan met name Suzanne, Loes, Evert, Edwin en alle anderen die deze fantastische excursie mogelijk hebben gemaakt.

Op naar 2018: 65 jaar 313 Squadron: Tiger, Tiger, Tiger !!!!

Heldair 2017
Op zaterdag 16 september zijn we met een relatief klein gezelschap (de kwaliteit telt, niet de kwantiteit) naar Heldair 2017 geweest. Het thema voor dit jaar was “100 jaar Marine Luchtvaart Dienst, vliegen en varen eeuwig verbonden” en werd door Den Helder Airport en het Defensie Helikopter Commando op meerdere manieren uitgebreid belicht. Ondanks het wisselvallige weer (wat wel een mooie regenboog als achtergrond opleverde) een prima dag met veel randactiviteiten van zowel defensie als civiele instanties. De uitgebreide staticshow was zeer de moeite waard met deelnemers uit ons eigen land, Groot Brittannië, Duitsland (o.a. een Transall met “eine richtige Bayrische Bierstube” in het vrachtruim), België en Oostenrijk. Daarnaast heli’s van diverse civiele bedrijven die De Kooy als thuisbasis hebben plus een aantal zeer fraaie oldtimers. De airshow was eveneens zeer de moeite waard met een grote variatie in heli’s (sommigen met flares) en “vastvleugeligen” plus enkele fraaie demoteams, waarvan de Red Bulls wel zeer strak langs elkaar vlogen.. Een zeer geslaagde dag met complimenten aan de organisatoren en uitvoerenden.

BBQ
Tijdens de regio-ALV in februari j.l. werd het idee geopperd een BBQ te houden als aanvulling op de reguliere verenigingsavonden en excursies. Hier werd zeer positief op, gereageerd en op zaterdag 8 juli vond dit festijn plaats op het gezellige terras van Boerderij Bosch op de UT-campus. Het eten, de ambiance en de gastvrouwen waren perfect en ook het weer werkte mee, zodat de films en foto’s die gereed stonden om (binnen) vertoond te worden niet aan bod kwamen. Bestaande contacten werden aangehaald, nieuwe gelegd en veel suggesties voor toekomstige activiteiten werden uitgewisseld. Een heel aangename middag/avond met een prima sfeer die zeker voor herhaling vatbaar is.

Bezoek SKHV
Vlb. Gilze Rijen op 11 mei 2017. Na de nodige en voorspelbare ochtendspits-hindernissen arriveerde we op Gilze Rijen waar we werden verwelkomt door onze gastvrouw Elsiera Wijnaldium. Als eerste natuurlijk een lekker kopje koffie met een plak “luchtmacht-brood”, gevolgd door een overzichtsbriefing van het DHC. Na de lunch een rondrit over het vliegveld, waar het behoorlijk druk was zowel op de grond als in de lucht, dus volop gelegenheid om de nodige fraaie plaatjes te schieten. Daarna werd de KLu Historische Vlucht bezocht, waar we hartelijk werden ontvangen door zeer enthousiaste vrijwilligers. Verdeeld in 2 groepen hebben we de unieke vloot van de LKU HV uitgebreid kunnen bewonderen met zeer bevlogen en deskundige uitleg over de vliegtuigen en alles wat er te zien was. De slagroom op de taart was het bezoek aan de B-25 Mitchell. Ook langs deze weg dank en hulde aan allen die deze dag tot een succes hebben gemaakt.

Frisian Flag 2017
Op de ochtend van 31 maart j.l. mochten we weer te gast zijn op de vliegbasis Leeuwarden bij Frisian Flag 2017. Dit betekende wel dat onze bus om 5:40 (!) vertrok vanuit ons schone en nijvere Tukkerland. Na een voorspoedige reis en toegangscontrole plus de inspectie van onze bagage op de basis, werden we vlak bij de kop van baan 24 gepositioneerd met een meer dan prima uitzicht op het startpunt van de vliegtuigen. Vanuit de USA was dit jaar de Louisiana Air National Guard aanwezig, zij brachten 12 F-15’s mee als onderdeel van een Theater Security Package (TSP). Na het bezoek aan Leeuwarden, zullen de F-15’s verhuizen naar een andere vliegbasis in Oost-Europa, zoals dat ook in de afgelopen jaren is gebeurd. Andere deelnemers Frisian Flag 2017 waren Tornado’s R.4 van de RAF, Eurofighters van de Luftwaffe, Mirage 2000D van de Armee de l’Air, F-16’s van onze eigen KLU, uit België plus Portugal en DA20’s van COBHAM voor het jammen van de radars. Ook het weer werkte mee: lekker droog en het zonnetje in de rug. Soms kwamen we ogen tekort: achter ons kwamen taxiënde vliegtuigen voorbij, terwijl voor ons andere vertrokken. Opnieuw een geweldige belevenis, waar nog vaak en lang over nagepraat zal worden. Dank, hulde en complimenten aan alle betrokkenen voor de perfecte organisatie en uitvoering.

Donderdag 26 januari 2017: Volgend op “opwarmer” die kap. Erik Versteden ons 8 september j.l. gaf middels zijn fraaie presentatie, gingen we op bezoek bij het DGLC. Deze excursie werd samen met de Regio Deelen gemaakt, hetgeen van onze kant uitstekend is bevallen. Via een uitgebreid programma gaf DGLC ons inzicht in de wapen- en radarsystemen waarmee zij werken en alles wat daar mee te maken heeft. Ook werd een bezoek gebracht aan het unieke museum aldaar, dat een bijzonder mooi beeld geeft van de ontwikkelingen van de luchtafweer vanaf 1917 tot de huidige tijd.

Hartelijk dank aan onze gastheren.

Op donderdag 16 februari 2017 hielden we onze voor deze maand gebruikelijke regio-jaarvergadering met daarna een presentatie. De jaarvergadering werd op de bekende vlotte en duidelijke wijze afgehandeld, waarbij alle aan de orde komende punten werden beloond met instemmend applaus vanuit de zaal. Onze penningmeester Harry Koning kondigde aan dat hij wil stoppen met de betreffende werkzaamheden, hetgeen natuurlijk een spijtige zaak is. Gelukkig werd dit leed enigszins verzacht doordat zich die zelfde avond een kandidaat-opvolger in de persoon van Arie Blokland (kol. KLu b.d.) aanmeldde. Inmiddels zijn er gesprekken gevoerd en heeft Arie een vergadering van het regiobestuur bijgewoond om nader kennis te maken en informatie uit te wisselen. Dit leidde er toe dat Arie te kennen heeft gegeven Harry te willen opvolgen als penningmeester, iets waar we uiteraard blij mee zijn. Voorlopig behartigd Arie samen met Harry “de kas”, waarbij we ons nog beraden wanneer en hoe de formele overdracht zal plaatsvinden, tijdens welke uiteraard op gepaste wijze van “our King” afscheid genomen zal worden.Daarna volgde een presentatie door een delegatie van JBG 36/ JG 72 van Flugplatz Rheine-Hopsten. Hermann Schörling (ex vlieger) hield een erg interessante presentatie over Rheine-Hopsten met de complete geschiedenis van JBG 36/ JG 72 met zeer fraaie plaatjes en de nodige verhalen. Aansluitend werd door Peter Hekhuss en Peter Krenz een film (compleet met bijbehorende muziek/zang) over de stad Rheine plus een mooi en fraai geïllustreerd gedicht getiteld “Frieden”. Onze drie “Euregionoabers” werden uiteraard op gepaste wijze beloond.

Alle aandacht voor JBG 36 / JG72.

J.l. donderdag 19 januari hielden we onze eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar met, na de gebruikelijke nieuwjaarstoespraak door regiovoorzitter Kees Kroon, als gastspreker Gertjan Smit over de North American F-86K “Kaasjager” in dienst bij onze KLu.

Gertjan is opgegroeid in een dienstwoning vlak naast de verkeerstoren van de vliegbasis Twenthe, waar zijn vader hoofd van de marechaussee was (1957-1972). Hij heeft dus van jongs af aan de Kaasjagers van de drie destijds op Twenthe gestationeerde squadrons van zeer nabij meegemaakt. “Ze kwamen letterlijk voor de deur langs taxiën en je moest uitkijken bij het oversteken van rolbanen en dergelijke” aldus Gertjan.

In de loop der jaren heeft hij van zijn favoriete vliegtuigtype honderden foto’s, uitgebreide (technische) gegevens en wat dies meer zij verzameld en tevens veel gesprekken gevoerd met de vliegers van destijds hetgeen unieke informatie uit de eerste hand opleverde, waardoor Gerjan een specialist bij uitstek op dit gebied genoemd mag worden.

Op zijn zeer fraaie Facebookpagina valt e.e.a. ruimschoots te bewonderen en deze avond had onze regio de primeur van zijn presentatie over de F-86K in dienst bij onze luchtmacht. Dit was de eerste keer dat Gertjan een presentatie gaf, maar zijn voorbereiding was dermate goed en degelijk en zijn presentatie zodanig enthousiast, zodat we volop hebben genoten van het gebodene, waaronder veel unieke plaatjes en verhalen.

Achtereenvolgens behandelde Gertjan de ontwikkeling, de aanschaf door en het vervoer naar ons land, de periode zonder neusregistratie (1955-1958) en de periode 1958 tot 1959 met squadroncodes op de neuzen. Verder ging hij in op de squadronemblemen, de Q-registraties, de Kaasjagers zonder en met Sidewinders (1960-1964) en  de ongevallen met tot slot de optredens tijdens open dagen, bijzondere foto’s en als afsluiting de lotgevallen van de Q-283 die jarenlang als poortwachter van Twenthe heeft gefungeerd.

Het gaat helaas te ver om alle details die Gertjan liet zien en waar over hij vertelde hier te noemen, maar alle ruim zestig aanwezigen waren het er unaniem over eens dat het geheel van zeer grote kwaliteit was en op een heel boeiende manier werd gepresenteerd.

Met koffie plus twee consumptiemuntjes bij aankomst, warme en koude snacks in de pauze en tijdens de nazit kunnen we terugkijken op een perfecte opening van dit verenigingsjaar.

Als kleine blijken van grote waardering ontving Gertjan het nodige Twentse spraakwater en een (door Herman Heino vervaardigd) model van de Q-283 met onder meer de emblemen van de drie Kaasjagersquadrons.

Ook langs deze weg dank en hulde aan Gertjan waarbij we hopen dat een “herhalingsoefening” t.z.t. tot de mogelijkheden behoort.

Gertjan Smit tijdens zijn presentatie.

Gertjan Smit op gepaste wijze beloond.