Activiteit verslagen regio Deelen


Dinsdag 13 december 2016 – Regio Avond: social evening met film en verloting.

De voorzitter opent deze laatste regio avond van 2016. Traditiegetrouw is deze laatste avond van het jaar een avond met veel gezelligheid. Op het reilen en zeilen van onze regio in het bijna afgelopen jaar zal de voorzitter terugkomen tijdens de Algemene Ledenvergadering in januari. Hij is ingenomen met het feit dat er weer zoveel mensen gekomen zijn en wenst iedereen heel gezellige feestdagen.

De voorzitter spreekt zijn speciale dank uit over de vaak ondankbare taak van de activiteitencommissie. Natuurlijk mocht een woord van dank aan het adres van de mensen van de Postactieven niet ontbreken voor hun gastvrijheid met koffie met koekjes en drankjes en die telkens weer hun ruimte beschikbaar stellen.

Dit jaar geen quiz, maar de avond begon met een informatieve documentairefilm “10 dagen in september `44” over de Slag bij Arnhem. Hierna vond de traditionele verloting plaats. We hadden dit keer een enorme hoeveelheid prijzen. De hoofdprijs, een rondvlucht voor twee personen, werd dit keer gewonnen door dhr. Fleury.

Tenslotte werd nog in een geanimeerde sfeer genoten van een consumptie.

Woorden schieten in dit geval te kort. Hieronder een korte impressie van de social evening.

De aanlokkelijke prijzentafel.

Mw. Van den Berg is weer de geluksengel van de avond.

Ger Eising tijdens de verloting.

Spanningsvol wachten op het juiste nummertje.

Wat hebben we allemaal gewonnen?

Bijna allemaal een prijs!

De rondvlucht werd dit jaar gewonnen door dhr. Fleury.

Dank, Ger Eising, voor de voortreffelijke presentatie.

(Jan van Gent)

Dinsdag 8 november 2016 Regio Avond: Lezing door dr. Marc Dierikx over Anthony Fokker (1890-1939)

Dr. Marc Dierikx is momenteel Senior Researcher bij de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Begonnen is hij met de opleiding Geschiedenis aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

De man heeft te veel gedaan om hier allemaal op te noemen. Voor ons is het interessant te weten, dat hij in 1994 met een Guggenheim beurs gewerkt heeft op het National Air & Space Museum (Smithsonian Institution) dat in de afgelopen jaren driemaal bezocht is door leden van onze vereniging.

Zijn specialiteiten zijn naast Nederlandse buitenlandse politiek, development cooperation policy, Amerikaanse Studiën en technologiegeschiedenis vooral ook de luchtvaartgeschiedenis.Dierikx is gefascineerd geraakt door het kleurrijke leven van de luchtvaartpionier Fokker. Opmerkelijk is hoe vaak door toeval hij in contact komt met onderwerpen en mensen waardoor hij zijn kennis over Fokker kon vergroten.

Filmpje uit South-Carolina

Hij begon zijn lezing met het tonen van een zeer zeldzaam stukje film uit 1930 dat is opgedoken in South-Carolina. Het is augustus 1918 en we zien Anthony gezellig  in de Somme te spetteren met Hermann Göring die hij kopje onder drukt (hij moet altijd winnen…). In het filmpje is Fokker op bezoek aan het westelijk front en bekeek daar kapot geschoten tanks. Dit laat al iets zien van de durfal en avonturier Fokker.

Bezeten van vliegen en watersport

Een echte ingenieur-vliegtuigbouwer is Fokker niet. Hij bleek vaak de laatste van de klas en had veel onvoldoendes. Alleen in sport en tekenen was hij goed. Diploma’s heeft hij nooit gehaald. Zijn vader stuurde hem naar Duitsland om Automechaniker te worden. Maar Fokker wilde iets met vliegtuigen gaan doen. Zo heeft hij zes weken (!) lang een cursus vliegtuigbouw gevolgd in Mainz.

Bekend is hij vooral geworden als onverschrokken piloot. Een risicovol beroep, daar hield hij van. Hij is acht keer neergestort. Hij heeft zijn leven vaker in de waagschaal gelegd om het maar vooral te kunnen maken in de luchtvaart. In 1913 was hij de tweede, na de Rus Nesterov, die een looping maakte.

Vliegtuigproducent in Duitsland

Van 1910 tot 1914 heeft hij vliegtuigen gebouwd in Duitsland. Eerst in Johannisthal bij Berlijn en later in Schwerin. Zijn eerste vliegtuig noemde hij “De Spin”, waarmee hij op 31 augustus 1911 boven Haarlem vloog.

Bekend is ook het verhaal van een gesynchroniseerde mitrailleur waarmee de piloot door de propellerschijf kon schieten zonder de bladen te beschadigen. Volgens Dierikx had Fokker het idee “gestolen” van een Zwitserse ontwerper die hem voor de rechter daagde. Maar voor Fokker was het heel goed te doen om de opgelegde straffen voor de geschonden octrooien te betalen. Dus ging hij en niet de Zwitser de geschiedenis in.

Fokker, inmiddels officier in het Duitse leger, raakte bevriend met Manfred von Richthofen, de Red Baron zoals de geallieerden hem noemden. Beiden profiteerden van deze vriendschap. De Baron ging met de Fokker DR.I driedekker vliegen en kon met dit beroemde en wendbare toestel vele vijandige toestellen neerhalen.

 

Dus in wezen heeft Fokker enorm kunnen profiteren van de Eerste Wereldoorlog. Door list en bedrog heeft hij zijn kennis over vliegen en vliegtuigen veelal kunnen vergroten en bleef hij de concurrentie telkens een stap vooruit.

Op het einde van de oorlog bezat hij zo´n 88 miljoen Mark (omgerekend ongeveer 12 miljoen Euro).

Een leuke anekdote is dat hij in 1919, kort na de capitulatie van Duitsland, de kapitein van zijn eigen Yacht de opdracht gaf om het geld per schip naar Den Helder te brengen, hetgeen inderdaad geschiedde. De kapitein ging trouwens met een behoorlijke vergoeding naar huis.

Bijna alles in zijn leven draaide om het geld. In tegenstelling wat vaak gedacht wordt heeft hij op het einde van de oorlog zijn toestellen (zijn kapitaal) niet stiekem in een “Nacht-und-Nebel-Aktion” naar Nederland vervoerd. Dit gebeurde eigenlijk contractueel op een heel legale wijze per trein.

Met meer dan 100 Fokker vliegtuigen van verschillende types is hij naar Nederland teruggekomen waar hij eigenlijk de weg niet meer kon vinden

225 jachtvliegtuigen heeft hij verkocht aan de Sovjet Unie. Verder hielp hij  Duitsland in de jaren twintig een illegale luchtmacht op te bouwen. De toestellen werden via Rotterdam in kratten verscheept. De Nederlandse regering wist van niks. Alleen de pers kreeg hier wind van.

Terug in Nederland

In Nederland ging het niet heel best met het Fokker-bedrijf. Hij kon de hal van de ELTA (Eerste Luchtvaart Tentoonstelling in Amsterdam, 1919) als assemblagebedrijf huren. Hij probeerde vergeefs zijn toestellen verkopen.  Probleem was dat Fokker geen geld wilde uitgeven en investeren. Normalerwijze worden vliegtuigen telkens complexer en duurder en moest juist geïnvesteerd worden. Daarom redde hij het ook niet. Eigenlijk was hij een heel slechte zakenman. Hij  kon zijn succes  niet vasthouden en het bedrijf ontwikkelde zich technisch gezien nauwelijks. Fokker had de kennis niet en kon daarom de jonge ingenieurs met nieuwe ideeën niet volgen. Maar in de VS bleek een markt te zijn. Dus op naar de VS

Naar de VS

In 1922 vertrok hij na zijn eerste huwelijk naar de VS. In 1923 heeft hij hier al zijn eerste vliegtuigfabriek opgezet.
In 1927 vloog Charles Lindberg non-stop over de Atlantische oceaan naar Parijs. Dat had eigenlijk met een Fokker toestel  moeten gebeuren. In de VS laat hij zijn bedrijven verslobberen.

Hij heeft de Amerikaanse nationaliteit aangevraagd. Maar in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt heeft hij deels door slimheid en deels door nonchalance de uiteindelijk verkregen nationaliteit nooit ondertekend en is dus nooit Amerikaan geworden.

Persoonlijkheid

Fokker had een bijzondere persoonlijkheid. Hij had zeer beperkt interesses: vliegen en watersport. Hij heeft veel relaties gehad maar heeft zich nooit echt weten te binden. Zo heeft hij in 1919 in Haarlem de dochter van een Duitse generaal gehuwd: Sophie Marie Elisabeth von Morgen. Maar omdat zij de Duitse nationaliteit had mochten er geen familieleden op bezoek komen en de bruid zat eenzaam bij de burgerlijke stand. Dit huwelijk hield slechts vier jaar stand. Wel heeft Fokker haar een riant maandgeld gegund. Maar pas in 1954 kon die erfenis worden uitgekeerd.

Fokker was inmiddels ook in de VS beroemd en trouwde in 1927 met een Canadese actrice, Violet Austman. Dit huwelijk werd hem bijna noodlottig. Omdat hij bijna altijd afwezig was is die arme vrouw in een depressie geschoven. Na een opname van zes weken in een psychiatrisch ziekenhuis  was Fokker weer aan het testvliegen. Toen hij op een eindelijk afgesproken diner weer te laat was en straal langs haar heen liep om te gaan slapen, besloot zijn echtgenote van 15 hoog uit het venster te springen.

Achteraf drong het pas tot hem door wat er gebeurd en niet gebeurd was. Hij voelde zich enorm schuldig, gaf zijn echtgenote een monumentaal graf en reed iedere dag langs haar graf naar zijn werk. Jarenlang sloot hij zich op in zijn Yacht waar hij de herinneringen aan zijn vrouw levend hield. Op de een of andere manier moest hij het kennelijk met zichzelf goedmaken.

Fokker overleed in 1939 op 49 jarige leeftijd aan de complicaties na een neusbijholteoperatie.

 

Als dank voor zijn spannende en boeiende lezing die een heel nieuw licht wierp op de legendarische en vaak geïdealiseerde figuur van Fokker ontving Dierikx uit handen van voorzitter Ribbink een boekenbon.

(Jan van Gent)

Enkele boeken van Dierikx als auteur of co-auteur:

Blauw In De Lucht – Koninklijke Luchtvaart Maatschappij 1919-1999

Anthony Fokker – een vervlogen leven (2014)

Luchtspiegelingen – cultuurgeschiedenis van de luchtvaart (2008)

Uit De Lucht Gegrepen – Fokker als Nederlandse droom 1945-1996 (2004)

Schiphol Airport –  Amsterdam’s Airport Below The Sea

Clipping the Clouds – How Air Travel Changed the World (2008)

Een werkplaats voor de toekomst – Anthony Fokkerschool 1936-1993

 

Dinsdag 13 september 2016 –  Excursie Crash Museum Aalsmeerderbrug en Transavia Schiphol

CRASH MUSEUM

Op deze excursie hadden wij wederom een bijzondere bus tot onze beschikking: de bus van FC Twente. Gezien de te verwachten hoge temperaturen van boven de 30°C waren enkele leden “verkleed” als voetballer met korte broek en poloshirt, maar verder was er geen direct verband met de bus. Met deze rode bus baanden wij ons een weg langs overdrukke autowegen naar Aalsmeerderbrug waar we werden ontvangen in het zeer bijzondere Crash Museum. Dit museum is gehuisvest in een indrukwekkend fort uit het begin van de 20e eeuw van de Stelling Amsterdam. Tijdens de tweede wereldoorlog zijn tientallen geallieerde, Duitse en Nederlandse toestellen in en rondom de Haarlemmermeer neergestort. De stichting Crash Research in Aviation Society Holland 1940-1945 (CRASH ´40-´45) beheert het museum waarin het resultaat van 25 jaar research naar de luchtoorlog wordt getoond. Ook het verzet in de Haarlemmermeer tegen de Duitse bezetting heeft hier een prominente plek.
Zeer enthousiaste gidsen liepen met ons langs wrakdelen, vliegtuigmodellen, vertelden verhalen van missies, en lieten maquettes van onderduikboerderijen en voorwerpen uit de oorlogsperiode zien. CRASH verleent regelmatig haar expertise aan overheidsinstellingen als het  gaat om onderzoek naar neergestorte vliegtuigen en blindgangers. Dit bezoek was voor ons “Deelenaren” (natuurlijk ook bekend met het oorlogsverleden) zeer verrassend en de zeer de moeite waard.

onze-crash-museum-medewerker-geeft-enthousiast-uitleg-jvg

Vervolgens ging de busrit verder naar Schiphol. Bij de goed beveiligde poort op Schiphol-Oost werden wij voorzien van de nodige identiteitskaartjes en reden wij naar het Transavia gebouw.

TRANSAVIA

Na Martinair verplaatste ook Transavia.com haar hoofdkantoor van Schiphol-Centrum naar Schiphol-Oost dat door Schiphol Real Estate (SRE) wordt herontwikkeld. Het heeft een oppervlakte van 12.000 m² en geldt als het meest duurzame gebouw in Nederland.

Om een indruk van het gebouw te krijgen kunt u hier klikken.

Bij de ingang van het gebouw werden we ontvangen door Richard Hol. Hij dreef ons als kudde schapen met het gemak van een ervaren herder door de beveiligingspoortjes, langs trappen, resp. liften naar de tweede verdieping waar in een lokaal de koffie en het (thee)water klaar stonden.

Richard Hol (oud medewerker van de KLu) vertelde de geschiedenis van Transavia en Willem van Stevens (ex landmachter) zou ons iets vertellen over het technisch onderhoud van de vloot. Hierna konden wij een bezoek brengen aan de hangaar waar een kist in onderhoud stond.

De heer Hol vertelde dat Transavia 1966 vergunning kreeg om chartervluchten uit te voeren vanaf thuisbasis Maastricht Aachen Airport en Zestienhoven onder de naam Transavia Limburg N.V..
Vanaf het begin heeft Transavia zich voornamelijk gericht op toeristische bestemmingen binnen Europa tegen lagere prijzen. Momenteel maakt de luchtvaartmaatschappij deel uit van de Air France-KLM-groep maar opereert financieel zelfstandig. Er staan dit jaar vliegtuigen gestationeerd op Schiphol (31), Rotterdam (5), Eindhoven (4) en München (4).

Eigenaren veranderden door de jaren heen. Een klein overzicht:
Sinds 2003 is Transavia een 100% dochter van Air France-KLM. In december 2004 werd de naam van Transavia Airlines veranderd in transavia.com. In 2006 kreeg transavia.com een nieuwe huisstijl. In januari 2015 werd opnieuw een nieuwe huisstijl geïntroduceerd. De veranderingen bestaan onder andere uit een nieuw uiterlijk voor de vliegtuigen, een naamswijziging (van transavia.com naar ‘gewoon’ Transavia) en een nieuw logo. Schaalvergroting: De vloot moet geleidelijk groter worden en over vijf jaar wil Transavia 10 miljoen passagiers per jaar vervoeren.

In 2014 vervoerde men 6,8 miljoen passagiers. 32% was zeer tevreden en 87% was tevreden.
De vloot bestaat uit 26 Boeing 737-800 toestellen en 9 Boeing 737-700 toestellen.

Safety Management Systemen (SMS)

Alle luchtvaartmaatschappijen dienen aan de alle EASA (European Aviation Safety Agency) eisen te voldoen. Veiligheid is tegenwoordig geen concurrentie issue. Risico´s kan men niet uitsluiten, maar wel beheersen. Men probeert vooral proactief te zijn. Men is heel transparant in meldingen van hazards aan de autoriteiten. Het aantal ongelukken is drastisch gereduceerd.

Hierna nam Willem Stevens het woord. Hij is sergeant bij de KL geweest, heeft vervolgens 12 jaar bij KLM gewerkt en tenslotte 24 jaar bij Transavia. Hij is productieman. In zijn portefeuille zit de technische dienst die de vliegtuigen gereed moet stellen. In de winter worden toestellen uitgeleend met eigen technici aan andere maatschappijen en/of de eigen toestellen krijgen groot onderhoud. Iedere acht weken krijgen ze een klein onderhoud. De motoren gaan ongeveer 7 jaar mee.
In de drukke zomermaanden juli, augustus, september worden de 45 Transavia toestellen aangevuld  met 7 ingehuurde toestellen.
De technische punctualiteit ligt bij 98,6%! Dat wil zeggen, per week 28 minuten vertraging, gemiddeld 8 (0,75%) klachten per vliegtuig.

In de onderhoudshangaar stond de PH-XRY in de nieuwe livery te pronken.

Kleine klusjes (bijvoorbeeld bijvullen olie, checken na birdstrike) kunnen de piloten zelf verrichten. Dat komt ongeveer 500 keer per jaar voor.

Vliegtuigen moeten vliegen. Transavia wil groeien en vliegt derhalve ongeveer 17 jaar met een toestel.

De leden waaierden uit rond en in het toestel. Opvallend was het verschrikkelijk mooie, goed verzorgde interieur van het toestel. De flaps, de slats, de motoren, de cockpit, de cabine, alles werd met aandacht bestudeerd.

Terug in het lokaal werden de beide heren hartelijk bedankt door onze penningmeester, die nog eens beklemtoonde dat de heren een zeer realistisch en helder beeld van de moderne en zorgvuldige luchtvaartmaatschappij hebben gegeven. Als afscheidsgeschenk werd een envelop met inhoud overhandigd die door Transavia gebruikt zal worden voor de apart te organiseren extra dingen voor kinderen.

de-ph-xry-stond-in-nieuwe-livery-te-pronken-in-de-onderhoudshangaar-jvg de-heren-hol-en-w-van-stevens-ontvangen-een-envelop-met-inhoud-uit-handen-van-penningmeester-tol-jvg

FLORENNES zaterdag 25 juni 2016

Wij vertrokken 05.30 uur vanaf Deelen en kwamen samen met leden van de regio´s Soesterberg en Twente wij om een uur of 10 aan in de buurt van Florennes.
De borden BAF DAYS P Autobus werden gevolgd opgesloten in een lange file terwijl het stevig was gaan regenen. De logica van deze routing is eigenlijk tot op heden nog niet helemaal duidelijk. Pas rond 12.30 uur kwam de bus aan bij een overvolle parkeerplaats bij een ingang van de vliegbasis Florennes. De arme chauffeur kreeg van de aanwezige politie alleen maar te horen dat hij nergens in mocht rijden en er werd niet verteld waar hij eventueel wel kon en mocht parkeren. Bij het uitstappen kregen wij te horen dat de bus pas rond 21:30 uur kon vertrekken aangezien de buschauffeur volgens transportregelgevingen 9 uur rust diende te nemen.

Bij de toegangscontrole waren bleken enkele scanners niet al onze uitgeprinte tickets te kunnen scannen. Maar onze leden konden desondanks gewoon doorlopen naar de vliegbasis. Het weer was inmiddels gelukkig opgeknapt.

Het vliegprogramma was goed verteerbare kost en meer dan het bekijken waard. Ook het bekijken van de toestellen op de static line was verrassend. In diverse toestellen kon met even plaatsnemen en/of foto’s maken van de cockpit. Een leuke bijkomstigheid was de aanwezigheid van de Belgische koning Filip met zijn 2 zonen. Hij liep nagenoeg naast ons.

Zeer in het oog springend was de demonstratie van de Belgian Red Devils goed. Het voorvliegen van de Breitling Connie was het bekijken meer dan waard. Voorts heel veel bekende herrie en natuurlijk de kleurrijke demonstratie van de Patrouille de France. Nederland was onder meer vertegenwoordigd met de Mitchell B25, de Spitfire en de Apache. De aanwezige stand van de KNVOL is door ons ook bezocht en werd door de aanwezigen aldaar zeer gewaardeerd. Het programma liep door tot 18:30 uur. Al met al hebben we van mooie dag achter de rug met gezellige reisgenoten. Ondanks het nogal lange wachten geen gezeik aan het adres van onze organisatie.

Na afloop moesten wij dus noodgedwongen nog een paar uurtjes wachten voordat de bus conform de regelgevingen kon vertrekken. Dit wachten vond plaats in het enige restaurant in de buurt van het overvolle “parkeerterrein”. Ondertussen vond er  door sommigen van ons een kwaliteitscontrole van het Belgische bier plaats in de grote achtertuin van het restaurant uitgevoerd.

Uiteindelijk vertrok de bus om 22:00 uur (!) richting Deelen waar wij rond 01:30 uur aan.

florennes-2016

LUCHTMACHTDAGEN zaterdag 11  juni 2016

Over de historische Luchtmachtdagen van 2016 is al zoveel gepubliceerd in tekst en beelden in de media en sociale media. Alles wat gezegd kan worden is een herhaling. We willen alleen maar even memoreren aan het feit dat deze Luchtmachtdagen van uitzonderlijk historisch belang waren.

Op vrijdag 10 juni nam onze zeer gewaardeerde CLSK luitenant-generaal Sander Schnitger onder grote publieke belangstelling en in het bijzijn van de minister van defensie en andere hoogwaardigheidsbekleders afscheid en droeg het commando Luchtstrijdkrachten over aan zijn opvolger luitenant-generaal Dennis Luyt. Luyt was o.a. commandant van een F16-squadron op de vliegbasis Twenthe, bevelhebber van vliegbasis Leeuwarden en, in 2007, werkzaam voor de internationale troepenmacht ISAF in Afghanistan.

Historisch was uiteraard ook het feit, dat het de eerste keer in de geschiedenis was dat wij de F-35 Lightning II in levende lijve hebben mogen beleven. Het toestel was nu eindelijk niet meer een luchtspiegeling waar zin en onzin aan toegedicht werd. Het toestel was niet alleen als mockup of live geparkeerd op de grond te zien. Nee, juist ook vliegend in het kader van de alom gewaardeerde Air Power Demo van de Koninklijke Luchtmacht.

De Koninklijke Luchtmacht heeft tijdens deze Luchtmachtdagen weer duidelijk kunnen laten zien – en horen – waartoe zij in staat is: 7 dagen per week 24 uur bescherming van onze veiligheid en democratie.